Ανάπτυξη Δεξιοτήτων Συνεργασίας σε ομάδα που συμπεριλαμβάνει παιδιά με σύνδρομο Asperger μέσα από την Εκπαιδευτική  Ρομποτική. Το παράδειγμα της ομάδας ρομποτικής του Include.

Η δυσκολία των παιδιών με σύνδρομο Asperger να κατανοήσουν τους κοινωνικούς κανόνες και να λειτουργήσουν σύμφωνα με αυτούς στις κοινωνικές τους αλληλεπιδράσεις αποτελεί βασικό χαρακτηριστικό του συνδρόμου. Στην εργασία αυτή καταγράφονται οι δυσκολίες, αλλά και οι καλές πρακτικές συνεργασίας που αναδείχτηκαν μέσω της έρευνας δράσης που διεξάγεται στο Διεπιστημονικό Δίκτυο Ειδικής και Διαπολιτισμικής Αγωγής, INCLUDE[5], με πυρήνα την εκπαιδευτική ρομποτική, που αξιοποιεί Lego Mindstorms Εv3, και επιστημονικές έννοιες για να υποβοηθήσει τις αλληλεπιδράσεις παιδιών με σύνδρομο Asperger και παιδιών τυπικής ανάπτυξης .

Εισαγωγή

Τα παιδιά με σύνδρομο Asperger βιώνουν επίμονες δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνία και την κοινωνική αλληλεπίδραση, μεταξύ πολλαπλών πλαισίων και εμφανίζουν περιορισμένα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα συμπεριφοράς. Τα χαρακτηριστικά τους αποτελούν συνάρτηση γνωστικών, επικοινωνιακών, κοινωνικό-συναισθηματικών και αισθητηριακών ελλειμμάτων, των οποίων η ποικιλομορφία και οι πολυπληθείς συνδυασμοί, μας δίνουν έναν πολύ πλούσιο και ποικίλλοντα φαινότυπο, που προσπαθεί να αποτυπώσει η έννοια των Διαταραχών Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ). Σύμφωνα με την αναθεωρημένη πέμπτη έκδοση των διαγνωστικών κριτηρίων του DSM (DSM-V) η Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ), θεωρείται μία διαγνωστική κατηγορία με μία κοινά συμπτώματα (Ραπτοπούλου,2015).

Τα παιδιά με ΔΑΦ επιθυμούν να αναπτύξουν κοινωνικές σχέσεις και να αποκτήσουν φίλους, αλλά δυσκολεύονται να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν φιλίες, καθώς δεν αντιλαμβάνονται βασικούς κανόνες συμπεριφοράς, αισθάνονται άγχος στην κοινωνική τους συνδιαλλαγή και συνήθως συμπεριφέρονται με κοινωνικά μη αποδεκτό τρόπο (Frith, 2004). Παράλληλα, τα παιδιά με ΔΑΦ δυσκολεύονται να αναλάβουν πρωτοβουλία και να αλληλεπιδράσουν ομαλά με συνομηλίκους τους σε κοινωνικά παιχνίδια, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η δυνατότητα και οι ευκαιρίες τους για να εμπλακούν σε κοινωνικές αλληλεπιδράσεις, να εφαρμόσουν κοινωνικές στρατηγικές και να αποκτήσουν αξιοπιστία στις κοινωνικές ή φιλικές τους σχέσεις (Rogers 2000·  McConnell 2002·  Owens et al. 2008).

Για να διαβάσετε όλο το άρθρο κάντε κλικ εδώ