Ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά στο φάσμα του αυτισμού μέσα απο τη συμμετοχή τους σε ομάδα εκπαιδευτικής ρομποτικής

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων σε παιδιά με αυτισμό αποτελεί πρωταρχικό στόχο της συμπεριληπτικής  εκπαίδευσης και μπορεί να πραγματοποιηθεί και στο πλαίσιο της μη τυπικής εκπαίδευσης. Μέσα από την έρευνα δράσης που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του Διεπιστημονικού Δικτύου Ειδικής και Διαπολιτισμικής Αγωγής  INCLUDE https://include.edu.gr/, αναδείχτηκε ότι η δημιουργία μιας ομάδας εκπαιδευτικής ρομποτικής στη γειτονιά που συμπεριελάμβανε παιδιά με αυτισμό  λειτούργησε ως ένα πλαίσιο ανάπτυξης  των κοινωνικών δεξιοτήτων των παιδιών με αυτισμό. Παράλληλα συνέβαλε θετικά στην αλλαγή κοινωνικών στάσεων και αντιλήψεων των παιδιών τυπικής ανάπτυξης απέναντι στα παιδιά με αυτισμό και επέφερε σημαντικές αλλαγές στην ποιότητα ζωής των οικογενειών των παιδιών αυτών και σημαντικές αλλαγές στο κλίμα του σχολείου που φοιτούσαν οι μαθητές με αυτισμό.  Οι συμπεριληπτικές πρακτικές που έχουν καινοτόμο χαρακτήρα και παράλληλα είναι προσαρμοσμένες στις ανάγκες των παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες διαφαίνεται ότι μπορούν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά αναφορικά με τη βελτίωση των αλληλεπιδράσεων μεταξύ παιδιών τυπικής και μη τυπικής ανάπτυξης και των οικογενειών τους.  Στην εργασία παρουσιάζεται η διδακτική μεθοδολογία και οι συμπεριληπτικές πρακτικές που εφαρμόστηκαν με άξονα την εκπαιδευτική ρομποτική και συζητιούνται οι μελλοντικές εφαρμογές  των καλών πρακτικών .

Εισαγωγη

Οι μαθητές στο φάσμα του αυτισμού παρουσιάζουν σημαντικές δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνία, δυσκολίες, που παρεμποδίζουν την αλληλεπίδραση και την κοινωνική συνδιαλλαγή στο σχολικό και ευρύτερο κοινωνικό, επικοινωνιακό πλαίσιο. Οι δυσκολίες αυτές οδηγούν συχνά σε επιθετικές ή/και αυτοτραυματικές συμπεριφορές, που θέτουν τους μαθητές στο φάσμα του αυτισμού και τις οικογένειές τους στο περιθώριο της σχολικής κοινότητας. Η υποστήριξη των μαθητών μέσω του θεσμού της παράλληλης στήριξης στο σχολείο δεν είναι συχνά αποτελεσματική, καθώς η εκμάθηση των κοινωνικών δεξιοτήτων η/ και η οριοθέτηση της συμπεριφοράς των μαθητών αυτών δύσκολα επιτυγχάνεται με την κατάρτιση και  εφαρμογή του εξατομικευμένου προγράμματος χωρίς αλλαγές στο πρόγραμμα του σχολείου και στη στάση των μαθητών. Η συμπερίληψη του μαθητή στο φάσμα του αυτισμού στη σχολική ζωή και στη ζωή της κοινότητας αποτελεί άμεση συνάρτηση της στάσης και την ανάληψης πρωτοβουλιών από το σύνολο της σχολικής κοινότητας συμπεριλαμβανομένων των διασκόντων, των γονέων και των μαθητών αλλά και όλων όσων συμβάλλουν στη διαπαιδαγώγηση του παιδιού(Πατσίδου-Ηλιάδου, 2011).

Υπάρχουν μορφές υποστήριξης του παιδιού και της οικογένειας στο πλαίσιο της κοινότητας; Υπάρχουν μορφές ευαισθητοποίησης των συνομηλίκων και των οικογενειών τους αναφορικά με τις δυσκολίες που συναντούν τα παιδιά με αυτισμό ώστε να αλλάξουν στάσεις και αντιλήψεις απέναντί τους;

Για να διαβάσετε όλο το άρθρο κάντε κλικ εδώ